Newton of Einstein?

Newton of Einstein?

“Bah, heb ik weer mijn werk niet af, had een dag maar meer dan 24 uur.”

“Oh wow, voor mijn gevoel zitten we net maar er is al een halve dag voorbij! “

Ongetwijfeld herken je één of beide of varianten van bovenstaande uitspraken. Waarschijnlijk bezig je ze zelf ook op enig moment. Dit doen we eigenlijk allemaal op zijn tijd. Ik ook tot voor kort; met name als ik iemand feliciteerde met een jubileum of verjaardag…tijd lijkt altijd voorbij gevlogen op de één of andere wijze of zo traag als een slak.

Van de eerste heb ik ook een variant:

Een week of wat terug ‘moest’ ik samen met een team ergens een presentatie over geven…en we waren er niet klaar voor. “De voorbereidingstijd was zo kort” en situaties alom leidden ertoe dat teamgenoten ofwel niet present waren ofwel niets voor elkaar hadden leek het volgens ons die er wel waren. Één teamgenote en ik stonden een uur o.i.d. voor de tijd met het zweet onder de armen klaar om de boel af te blazen…Ondanks onze gevangenschap in de tijd van het voorgaande moment, gingen we er toch voor omdat het grote doel wat we nastreven in onze ogen beter gister nog bereikt mag worden dan morgen. Deze insteek leverde een mooie interactieve bijeenkomst op en naderhand hebben de betreffende teamgenote en ik nog met verwondering over het hele gebeuren gesproken. Hoe bizar dat we nu zo ontspannen, bevlogen en vlot ons ding konden doen, terwijl vorige keer alles ‘tot in de puntjes’ was voorbereid en het veel gespannener en langduriger aanvoelde…

Vanwaar het woord gevangenschap? Tsja, in het Nederlands kun je het niet zo mooi talig illustreren, maar in het Engels wel. Heb je wel eens gehoord van het woord frame? To frame is inlijsten, dit kan letterlijk en figuurlijk uitgelegd worden. Je kan letterlijk een mooi plaatje inlijsten, maar ook figuurlijk iemand ergens inluizen, in vastzetten, ergens van beschuldigen. In het Engels heb je hier dus één (werk)woord voor; to frame.

Terug naar het begrip tijd; in de eerste uitspraak, die van het hebben van tijd tekort is het (onder)bewustzijn zo geprogrammeerd te denken dat de jou beschikbare tijd eindig is, buiten jezelf ligt en je dus beperkt in je doen en laten. Je ervaart druk en stress bij ‘deadlines’ etc. Dit denken is gebaseerd op het begrip tijd zoals Newton het definieerde en zoals we allemaal gebrainwasht worden in onze toestand van onbewuste mensen in conditionering. Tijd hier is absoluut en eindig, wat inhoudt dat er maar een bepaalde hoeveelheid tijd beschikbaar is om alles in het leven in te verdelen. Dit is het Newtonian-time-frame–> gevangenschap.

De tweede uitspraak past in het gedachtegoed van tijd als omschreven door Einstein. Relatief en onbeperkt in ‘grootte, aanwezigheid’ omdat jij het centrum van de tijd bent ….ehh huh vaag?! Au contraire; wat gebeurt er op het moment dat je ergens met je volle ziel en zaligheid in bent? Zowel privé als zakelijk? Je krijgt veel gedaan in weinig tijd omdat je ontspannen bent in je hart en je hoofd. Je hebt niets te maken met zoiets als de grenzen van tijd want die zijn er helemaal niet, die laat je je voorschrijven op het moment dat je je laat framen.

Leven in Einstein tijd i.p.v. in het Newtonian-time- frame, bevrijdt je direct van stress door de dag heen èn geeft je de ruimte voor het creatieve denken wat je in je zijn verder helpt te ont-wikkelen naar je zone of Genius, jouw unieke talent, jouw essentie. Dit kan je doen door heel eenvoudig te zien en voor waar aan te nemen dat jij degene bent die tijd bepaald…regelt. Ofwel, tijd komt uit jezelf… dit is niet gek en komt ook niet uit mijn grote teen 🙂 het vraagt een open mind en hart…iets met verder kijken dan je neus (waar de bril der conditionering op steunt) lang is.

Hoe breng je dat leven in Einstein tijd nou in de praktijk? Als eerste is het heel belangrijk je te beseffen dat je in geval van deadlines en het wachten op iets of iemand ontspannen blijft en je verre houdt van ‘je zorgen maken’. Je weet allang dat je door zorgen te maken helemaal niets aan de situatie kan veranderen in deze situaties. Wat doe je dan wel? Bedenken wat je aan actie kunt ondernemen die je wel dient…en dat doen.

Een tweede ding is stoppen met jokken en volledig eigenaarschap van tijd nemen…tijd wordt vaak als excuus gebruikt om iets niet af te hebben of te doen. In plaats van te zeggen dat je ergens geen tijd voor hebt, zeg gewoon dat je er geen zin in hebt. Dat is netter dan jokken…Je helpt jezelf en de ander niets door je gejok, want de ander vraagt het je gewoon weer terwijl jij eigenlijk nee wil zeggen en zo hou je vervelende situaties in stand…

Lijken deze twee dingen je fantastisch onmogelijk te realiseren? Zie het alsof je opnieuw zou moeten leren lezen of schrijven, dat leek je ook onmogelijk en toch heb je het je eigen gemaakt. Zo is het met deze techniek ook. Jij kan het absoluut, de vraag is of je het wil? Wil jij maker of slaaf van tijd zijn?